Truus is geen dame meer. Omdat we toch geen nestje willen hebben we haar laten castreren.
Vandaar deze fraaie kap, die ze een week heeft moeten dragen. De eerste dag was even wennen, ze liep constant tegen onze benen te duwen en medelijden te vragen. Maar na een dag was dat over en kon er zelfs met haar bal, ring en muis gespeeld worden.
De eerste kap heeft maar twee dagen overleefd, toen sprong ze er als een idioot mee in de auto. Daar was hij niet tegen bestand.
Dus maar op zoek naar een nieuwe. Zoals je op de foto kunt zien heeft ook die de strijd niet geheel ongeschonden overleefd.
Ondertussen zijn de hechtingen eruit en is ze weer springlevend. We vragen ons zelfs af of de dierenarts er een nieuw batterijtje in heeft gestopt.....

Samenwerken

Gezellig, samen de parasol opzetten.

Truus als fotomodel

Zomaar even wat foto's van Truus.

Truus heeft het voorjaar in het hoofd

Truus heeft haar eerste (en laatste) loopsheid achter de rug.
Ze had duidelijk last van hormonale storingen, wist ineens niet meer wat luisteren was en probeerde steeds weer de baas uit te hangen. Gelukkig is ze nu weer net zo lief als voor die tijd.
Ze geniet duidelijk van de ruimte rond ons nieuwe huis. Haar kussen ligt in de garage, wat al helemaal haar domein is geworden. Overdag is ze graag op en rond het huis. Ze ligt lekker op een vlonder op het terras, maar naast het huis is het nog een kleine woestijn, dat is pas echt feest. Al liggend in een zelf gemaakte kuil naast het huis kan ze heerlijk naar de weg kijken. De postbode vindt ze heel gewoon, in tegenstelling tot onze vorige honden, die niets leukers vonden dan hem wegjagen met een flinke portie boos geblaf.

Open haard

Ik ben het liefst buiten, maar soms is het binnen toch ook wel gezellig !

Ze volgt al aardig, ook zonder lijn.

Hier is het dan toch gelukt om haar even te laten staan.

Een van de weinige kansen om haar te zonder beweging te fotograferen is als ze iets moois zit te maken...

Ze gaat uit vrije wil steeds wat verder weg.

Truus banjert door de zee, is niet bang van de golven

Hier heeft ze letterlijk "een wit voetje gehaald". Ze heeft het vuil en stof van de stucadoors aan haar poten.

Truus mocht mee in het nieuwe huis en houdt hier ons sinterklaas cadeau tussen de poten. Sinterklaas is haar grote vriend, komt iedere dag een aai en een knuffel geven.

En dan denk je dat ze moe zijn na afloop van deze drukke dag. Maar nee hoor, mevrouw is nog fit genoeg om lekker de auto uit en in te springen. En wij haar maar steeds netjes over de loopplank erin en eruit halen!

Truus probeert Coraq te verleiden tot een frisse duik, maar dat lukt toch niet. Zelf is ze sinds vandaag het stadium van pootjebaden voorbij. Ze sprong in wat dieper water, waarvan wij meer schrokken dan zij. Ze zwom gewoon rustig naar de kant. Sindsdien zijn de sloten bij ons in de buurt ook niet meer veilig.

Broer en zus

Truus ontmoet haar grote broer Coraq tijdens de georganiseerde wandeling van Oud Duitse Herders.
Hoe leuk wij dat ook hadden gevonden, maar van enige herkenning was toch geen sprake meer.
Ze hebben wel lekker samen gespeeld en gewandeld. Jammer dat zus Noor er door een verstuikt pootje niet bij kon zijn.
Truus heeft ook kennis gemaakt met een horde grote honden die haar belaagden. Ze ging vreselijk tekeer, maar het was leuk om te zien hoe ze zich staande hield. Op een gegeven moment ging ze heftig zitten blaffen met haar rug naar de bosjes, de honden voor haar. Dat bleek de oplossing, daarna was het over. Mooi om te zien hoe één van de grote honden haar ging troosten.

Wat ziet een herdershond wat de andere honden niet zien?

Zit en blijf!

Sta

E�n keer per week moet er gewerkt worden. Zowel baas als hond zijn druk bezig.